Onze Daïmio 23ft 'Keiko'

Laatst bijgewerkt op 16 april 2012

De nieuwe ligplaats te Gaastmeer

07 t/m 10 April 2012 (Pasen).
De motor is gerepareerd, het feest kan beginnen. We hebben de boot helemaal opgetuigd voordat deze in de kraan ging, op deze manier kon ik meteen weg varen. Het hijsen ging snel en in een mum van tijd lag de boot weer in het water met de motor er aan. Starten deed de motor als de beste!! Echt direct bij het omdraaien van de sleutel. Vervolgens op de motor Heeg uit gevaren en op het Heegermeer de zeilen gehezen. Heerlijk de gehele weg tot aan het haventje in Gaastmeer gezeild en ik moet zeggen het was best weer even wennen de eerste keer dat de boot over de 20º helling ging.

Keiko ligt er mooi bij. Nu alleen het dek en de opbouw nog even goed schoonmaken en in de was zetten. Maar dat komt een volgende keer wel weer..	De lijntjes wat aangehaald zodat keiko wat rechter in haar box ligt.
Waarschijnlijk komt Keiko nog in een andere box te liggen, deze is wat aan de grote kant. Tijdens het nemen van deze foto stond er een briesje van 5-6bft waardoor Keiko scheef in haar box lag.	Van de andere kant genomen.... ook hier nog heerlijk rustig.
Op weg naar Gaastmeer 13-14kn wind (4bft) en nog heeeeerlijk rustig op het water.	De nieuwe ligplaats.... Een beetje onbeschut maar verder een leuke plek.

Te water 2012

Zaterdag 31 maart 2012.
Om 10uur 's morgens al bij de kraan afgesproken dus was het vroeg opstaan. De motor die ik eerder niet kon aanhangen moest er nu wel eerst aan en dan pas kon de boot in de kraan. Alles ging voorspoedig, de boot zo ver mogelijk klaar gemaakt en een seintje gegeven dat keiko in de kraan kon. Daar werd direct op gereageerd en hoefden wij gelukkig niet lang te wachten. Gelukkig, want het was koud, het waaide hard (6-7bft) en tot overmaat van ramp begon het ook nog eens te regenen.

Toch down! Motor starten en weg wezen....... Helaas had de motor een ander plannetje. Een kering was uitgedroogd en gesprongen op een vreemde plek kwamen uitlaatgassen te voorschijn.	Het motortje liep slecht, wilde niet stationair draaien en dan is er maar één juiste beslissing, weer omhoog en op het droge. De motor er af gehaald en weggebracht voor reparatie..
Vakkundig wordt de boot van achteren onder de kraan gereden. Huh waarom doen ze dat nou was mijn eerste gedachte.. Ohwja, er staat een mast op die boot.. hi	Wat een fantastich gezicht ! Hoog en nog droog....
Ook even van de andere kant bekijken... MAN wat een plaatje!! En wat een verschil met die matte doffe boot van vorig jaar.	Even geparkeerd. Er ligt nog een andere boot onder de kraan. De boot kleurt wel mooi bij de kraan.
We zijn klaar voor nu, de motor hangt en niet geheel onbelangrijk deze is aangesloten en voorzien van brandstof, de buiskap staat, de helmstok geplaatst en de stootwillen hangen buiten..	Pak uw boot op en wandel....... Alsof het niets is wordt de boot opgetild en naar de kraan gereden. Wel een heel mooi gezicht.

Klik hier voor enkele foto's van de tewaterlating.

Klik hier voor een filmpje van de tewaterlating op Youtube.

Seizoenklaar maken 2012

Zaterdag 16, 17 en 18 maart 2012.
Dit weekend voor drie dagen naar Friesland afgereisd om de boot klaar te maken voor het komende seizoen. Anti-fouling aanbrengen, waterlijn bijwerken en de gehele blauwe romp polijsten, in de was zetten en het resultaat mag er zijn. Ik had ook de motor nog willen terug plaatsen echter dit was niet te doen omdat men onze boot te dicht op een andere hadden gezet.

De oude plaatsnaam is van de spiegel verwijderd... Nou ja niet helemaal dan. Ondanks al het poetsen blijft de oude plaatsnaam nog wat zichtbaar. Daar maar snel onze eigen overheen plakken.	Wat is dit nou?! Nou, dit was zaterdag ochtend mijn ontbijt! Super geregeld. "Bed & Broche Heeg" Zo kun je de dag goed beginnen. Zondag ochtend was het ontbijt wederom goed geregeld. Top!
Nog een foto van de toch wel weer hele mooie onderkant. Dat vinnetje is overigens de oude log en de zwarte 'dop' is de dieptemeter waar ik maar geen AF overheen heb gesmeerd.	GEWELDIG! de gehele blauwe romp gepolijst en in de was gezet. Ook de witte waterlijn is daar waar nodig bijgewerkt. En niet te zien maar ook het witte dek is alweer aardig schoon.
De goudgele laag primer is goed te zien. Door deze laag was het onderwaterschip super glad en was het aanbrengen van de AF (Anti-Fouling) een stuk minder zwaar dan vorig jaar.	Mooi blauw is beslist niet lelijk! Wel erg jammer dat dit straks onder water verdwijnt. Maar de AF zit er op wat dit betreft kan het schip te water.

Klik hier voor enkele foto's van het klaar maken.

Zaterdag 03 maart 2012
Een dag terug naar de boot om alvast weer wat te klussen. Het gehele onderwaterschip is geschuurd en in de primer gezet. Wat een rot klus en wat een blauwe stof. Gelukkig had ik wel een goed masker op.

Winterstalling 2011/2012

Zaterdag 05-11-2011, nog even terug voor de buitenboordmotor.
De boot was nu klaar voor de winter en is de afgelopen week netjes op de wal gezet. Nu moesten wij alleen nog even terug voor de buitenboordmotor. De boot staat nu op bokken, dat maakt het demonteren van de buitenboordmotor kinderspel. Een hoop minder moeite en ergenis dan vorig jaar. De laatste dingetjes uit de boot gehaald. Het laatste water uit de bildge gepompt. En de buitenboordmotor mee naar huis genomen.

Klik hier voor een filmpje van zaterdag 29 oktober op Youtube.

Klik hier voor enkele foto's van zaterdag 05 november.

De laatste zeildag van 2011

Zaterdag 29 oktober 2011
Om de boot leeg te halen en klaar te maken voor de winter, nog één keer terug naar Friesland. Ik bn natuurlijk niet gek, het wordt mooi weer, dus deze jongen gaat eerst even lekker zeilen. Vroeg in de ochtend zo snel mogelijk naar de boot en lekker zeilen op het Heegermeer. Helaas niet al te veel wind, maar als afsluiting van het seizoen toch een mooie dag uitgezocht. Wij hebben een mooi seizoen gehad en veel meer van onze boot gebruik kunnen maken dan vorig jaar. De nieuwe HD camera heeft aan de antennepaal een paar leuke opnamens gemaakt. [Zie onderstaande link] Nadat ik een paar uurtjes op het water had gevaren was het genoeg en ben ik terug gegaan naar de haven. Snel nog anti-vries voor het closet gekocht en begonnen met het uitpakken van de boot. De zeilen, de buiskap en alle kussens neem ik mee naar huis.

Klik hier voor een filmpje van zaterdag 29 oktober (De laatste zeildag) op Youtube.

Klik hier voor enkele foto's van zaterdag 29 oktober.

Zaterdag 24 September & Zaterdag 01 Oktober

Weekendje(s) weg
Vrijdag 23 september, direct na het werk naar Friesland. Heerlijk op de boot geslapen en in de loop van de ochtend comfortabel naar het eilandje Nije Kruspolle in de Fleussen gezeild.  Het eilandje is favoriet  bij Carlijn. Een ideale plek voor kinderen, een leuk strandje en als er gezwommen kan worden kun je tientallen meters het water inlopen zonder dat het te diep wordt. Carlijn vond daar dit keer al snel een vriendinnetje waarmee ze de hele middag gespeeld heeft.

Zaterdag 01 oktober, waarschijnlijk het laatste mooie weekend van 2011.
Ook deze vrijdag vanuit het werk direct doorgereden naar Friesland het beloofde een mooi weekend te worden en misschien wel het laatste mooie weekend van dit jaar. We hadden even vakantie! Althans zo voelde het. Na het uitpakken van de auto hebben we heerlijk wat gedronken en gegeten in het eetcafé op het terrein van de jachthaven waarna wij vervolgens onze slaapzakken in de boot hebben uitgerold en zijn gaan slapen. De volgende ochtend wederom naar het eilandje Nije Kruspolle. Nu met de zwemkleding in de aanslag en een rubberbootje voor de spielerij. We hebben uren liggen zwemmen, met het bootje gevaren en met zand gespeeld! Werkelijk waar, wat hebben we genoten van deze dag.

Zeilersforum Spontane minimeet Gaastmeer
Het moet al zo’n 4 uur zijn geweest als wij de boel inpakken en vertrekken richting het Groot Gaastmeer. Daar zou minimaal één boot meer liggen die we kennen van het ZF (Zeilersforum).  Zij wilden daar een BBQ aansteken en iedereen die wilde komen was van harte welkom.. Nou dan gaan wij toch ook even buurten. Daar aangekomen blijkt er nog een boot van het ZF te liggen en wordt nog even netjes plaats voor ons gemaakt. De bedoeling was helemaal niet om daar te blijven, maar het was zo enorm gezellig , de drank vloeide rijkelijk en we werden ook nog eens voor de bbq uitgenodigd dat we daar maar zijn blijven overnachten. Super plek! Super fijne mensen! Super meeting!

Klik hier voor een filmpje van zaterdag 24 oktober op Youtube.

Klik hier voor enkele foto's van zaterdag 01 oktober.

Klik hier voor enkele foto's van de gezellige spontane minimeet te Gaastmeer.

Zeilersforum Goulashmeeting 2011 in de Trintelhaven

Heel spontaan, zo uit het niets, kreeg iemand zin aan goulash.
Beste mensen, op zaterdag 10 september ben ik in de Trintelhaven en maak daar een grote ketel met Goulash klaar. Wie zin heeft die mag komen en de ‘Goulashmeeting’ is geboren.

Vrijdag 09 september:
Op tijd richting Friesland, de boot klaar gemaakt waardoor ik tegen 11:00u kon vertrekken richting Stavoren. Het eerste obstakel was de brug bij Warns, dat ging gelukkig soepel, daarna door naar Stavoren.  Ik had nog nooit solo langswal aangelegd dus was dat wel even spannend. De wachtsteiger voor de sluis in Stavoren ligt lekker beschut en het was er helemaal niet druk, daar heb ik dus in alle rust  de aanleg manoeuvre kunnen oefenen. Ik had een lijntje op ongeveer het midden van de boot vastgemaakt zodat ik singelhanded de boot kon vastleggen. Ook dit ging perfect en niet veel later ging het licht op groen en kon ik opvaren richting de sluis. In de sluis dezelfde handelingen verricht en mijn bootje keurig vast kunnen leggen.  

De deuren gaan open.
Aan de andere kant van de sluis ligt het IJsselmeer! Verdorie wie had kunnen dromen dat ik nu zelfs solo het IJsselmeer op zou gaan. Twee maanden terug ben ik immers pas voor het eerst het IJsselmeer op geweest en heb ik voor het eerst met eigen boot in een sluis gelegen. De deuren gaan open en net alsof ik het al 1000x gedaan heb gooi ik los en vaar het IJsselmeer op. Er was niet veel wind voorspeld (3bft) dus had ik geen rif in het grootzeil gezet. Dit was ook zeker het eerste uur beslist niet nodig. Na een tijdje gevaren te hebben sloeg plotseling het weer om. Mijn lekkere zonnetje werd ingewisseld voor een dik wolkendek met motregen en een dikke 4bft aan wind. Door de Genua iets kleiner te maken kon ik de boot toch nog onder controle houden en hoefde ik niet midden op het IJsselmeer naar de mast om een rif te steken. De reis ging voorspoedig, het was heerlijk rustig op het IJsselmeer en de toenemende wind zwakte gelukkig wat af waardoor ik weer wat ontspannender kon zeilen. Maar.. helaas. 5Nm voor de Trintelhaven viel de wind bijna helemaal weg. Het was al bijna 19:00u toen ik toch maar eens ben gaan rekenen hoe laat het zou worden met deze snelheid. Nee, dit zou nachtwerk worden en ik had van anderen al gehoord dat de Trintelhaven in het donker lastig aan te lopen is, waarop ik de zeilen heb ingepakt en de motor heb aangeslingerd.

Waar is de Trintelhaven nou?
Het zeilen ging al een lange tijd niet zo snel en zeker al een dik uur lang, kon ik de Trintelhaven aan de horizon zien liggen. Ik heb het grootzeil in gepakt, de Genua helemaal ingerold en de motor gestart. Wilde vervolgens koers zetten richting de Trintelhaven, maar waar is de Trintelhaven nou? Ik keek om me heen maar zag echt helemaal niets meer. Mist? Regen? Voor de zekerheid mijn zeiljas aangetrokken en alles even nagelopen voor dat wat komen zou.. Ik had gelukkig de gehele route op kompas gevaren dus wist ik nu ook welke kant ik op moest. En het was geen mist! Binnen 15minuten regende het pijpenstelen en gelukkig, zo snel als dit kwam was het ook alweer verdwenen en was de haven aan de horizon weer zichtbaar. Vol gas richting de Trintel, als ik dan toch op de motor moet, maar zo snel mogelijk ;)

De meeting was een succes! De initiatiefnemer kan zichzelf een aantal schouderklopjes geven.

Zondag 11 September; terug was een heel ander verhaal.
RW voorspelde voor die zondag 4-5bft wat ik de eerste uurtjes ook zeker gehad heb. De wind ZZW schuin op de kont wat leuke ‘surf’ momenten opleverde en ik zelfs dik over de 7kn snelheid ging.
De wind werd plotseling snel ruimer en ging zelfs naar ZW-WZW-W en nam flink toe in kracht. Ik heb 13-14m/sec gezien en dat is toch dik 6bft en wellicht een kleine 7bft.  Echter, door het ‘voor de windse karakter’ had ik redelijk wat Genua bij staan. In het grootzeil had ik overigens reeds in de haven het tweede rif gezet, daar was niets mis mee, maar door de in verhouding enorme fok ging ik met ongeveer 47º helling akelig vlak over het water. De boot lag als een plank op het water en kwam pas terug toen ik vrijwel recht in de wind lag. Snel de Genua kleiner gemaakt en beheerst de tocht vervolgd. De sluis in Stavoren was deze zondag een heel ander verhaal. 7bft en aan lagerwal leverde enorme golven aan de wachtsteiger op, waar ik dankzij mijn onervarenheid toch 'netjes' ben gaan liggen.  Maar de boot kon het gelukkig op wat kleine beschadigingen allemaal goed hebben, niet veel later (Ca. 2uur) lag ik in de sluis en keerde de rust van het binnenwater weer terug.

De boot kan het hebben!
Okee, ik heb het overleefd en het was zeker te doen, maar ik was wel erg blij dat Wilma en Carlijn hier niet bij waren. Zij hadden dit zeker niet leuk gevonden en Carlijn was bond en blauw van de boot gekomen. Voor mij was het één groot leermoment en ben zeker blij dat ik dit heb mogen meemaken.
Maar of ik weer met 7bft het IJsselmeer op ga….. Nee, waarschijnlijk niet. Maar het kan je net als mij deze dag, altijd overkomen en nu weet ik, dat het te doen is. De boot kan het in ieder geval wel hebben.

Klik hier voor enkele foto's van dit weekend.

Klik hier voor een film van mijn solo IJsselmeertrip Youtube.

Zomervakantie 2011

Zomervakantie 2011.. Dit jaar eerst een weekje met de caravan naar de Ardennen. Gewoon even wat anders in een ander gebied. Een mooi gebied was het zeker alleen jammer dat we binnen het uur al een modderbad in onze voortent hadden. We zijn dan ook een paar dagen eerder weer terug gegaan naar huis om daar de kleren te wassen en vervolgens naar Friesland af te reizen.

Doordat de weersverwachtingen niet al te bestendig waren hebben we ook nu de caravan maar meegenomen. Daarmee hebben we toch net iets meer ruimte dan in die paar m2 op de boot en zeker als het veel gaat regenen. Wat achteraf heel erg is meegevallen.

Helemaal top was onze drie daagse IJsselmeer trip. voor het eerst met ons drietjes door de sluizen, overnachten in een andere jachthaven en natuurlijk het IJsselmeer op! De omstandigheden waren ideaal, lekker temperatuurtje en niet te veel wind..

Klik hier voor enkele foto's van dit weekend.

Klik hier voor een film van onze IJsselmeertrip op Youtube.

Nog een filmpje op Youtube.

Zeilersforum zomermeeting 2011 in de Trintelhaven

Wat heb ik mij zenuwachtig en druk voor dit weekend gemaakt!! De eerste keer op eigen kiel het IJsselmeer op en in de sluis. Samen met André (ronin) eens even kijken wat het bootje hebben kan. Afhankelijk van de wind zou het de sluis in Stavoren of de sluis in Lemmer worden. Door de ZW wind hebben we uiteindelijk gekozen voor Lemmer want anders zouden we vanaf Stavoren voor de wind moeten varen/surfen en dat leek ons niet zo comfortabel.

Vrijdagmiddag van Heeg naar Lemmer in hele natte mot-regen. Bij lemmer door de grote sluis om vervolgens in een buitenhaven te overnachten. De windverwachting voor het ijsselmeer was toen nog steeds ZW 3-4.

De volgende ochtend boodschappen gedaan en gekeken of er nog iets aan de windverwachting veranderd was. Slik... ZW 4-5 daar baalden we wel even van.. Maar we kwamen om te zeilen en dat gaan we doen ook. We spraken wel af dat wanneer het echt te gek zou zijn we z.s.m terug naar de sluis zouden gaan. Gelukkig was dit allemaal niet nodig en liepen we 4,5 uur later de Trintelhaven binnen.

Klik hier voor de foto's van dit weekend.

Klik hier voor de film op Youtube.

16 & 17 juli weekend klussen

Wederom een weekend naar de boot geweest om wat klusjes te doen. Bij de MediaMarkt de goedkoopste autoradio en luidsprekerboxen gekocht en deze netjes ingebouwd. Wat denk je, werkt dat ding niet. Alles opnieuw bekeken of ik ook ergens iets niet goed had aangesloten, maar alles was goed. Tijdens het meten viel mij op dat op de 'hete' kant van de zekering geen spanning stond. Dus de radio opengeschroefd en gemeten, gemeten en nog eens gemeten. En wat is dat... een ontwerp fout? Ik de soldeerbout aan, de garantie was er nu toch van af en het mankement verholpen. Toen dat allemaal klaar was heb ik nog een marifoonantenne achter op de hekstoel geplaatst en de coax mooi weggewerkt.

Klik hier voor wat foto's van dit weekend.

02 & 03 juli weekend klussen

Dit weekend naar de boot geweest om wat zaken aan te pakken. Walstroom aansluiting, laadstroomverdeler, acculader en tweede accu geplaatst. Daarnaast nog een extra schot onder het bed in de puntgemaakt. Dit bed is hoorbaar niet bestand tegen twee mensen zoals ons.

Klik hier voor wat foto's van dit weekend.

14 & 15 Mei.. Zeil, Mast en Biertrim

Tijdens de Paas Trip met Werner heb ik uitvoerig het zeilgedrag van onze Daimio zeilboot besproken. De enorme loefgierigheid en de hoeveelheid helling die ook bij zwakke wind al aanwezig is. Zo ook met André (Alias ronin) die ook wel eens wilde weten of dit niet beter kon afgesproken een weekend aan onze Daimio te prutsen om te kijken of wij de zeileigenschappen zouden kunnen verbeteren.

Zaterdag 14-05 heerlijk geklust aan de boot. Een aantal lijntjes vervangen en wat dingetjes veranderd. Ik heb zelfs mijn BB vlaggenlijn er weer in. Want zonder een ZF vlaggetje het water op kan natuurlijk niet meer. haha Ik zal dat ook nog even op het forum zetten.. hi Ik liep zaterdag door de haven en toen zag ik iemand ook met zijn vlaggenlijntjes bezig. De beste man had twee ladders aan elkaar genoopt en dit tegen de mast gezet en uiteraard goed vast genoopt. Ik denk, dat wil ik ook. Dus maar even geregeld dat ik die ladders mocht lenen als hij klaar was. Best wel spannend toen ik met mijn +100kg op 3mtr hoogte op de ladder stond bij 4bft. Haha ik ging best heen en weer..

Tegen de avond kwam André (ronin) aan boord. Nadat al zijn spullen aan boord waren zijn we eerst maar eens even Heeg in geweest om wat te eten. Nou dat is gelukt, e.e.a. natuurlijk samen met wat van de vloeibare versnaperingen.

De volgende ochtend zouden we op tijd met het stellen van de mast op onze boot beginnen. Jaja.. op tijd Dat op tijd lukte na enkele heerlijke pintjes in het locale watersport café, dat eigenlijk liever een bruin café was geweest, niet helemaal. Het werd wat later en na een stevig ontbijt met een lekker gebakken eitje konden dan toch de werkzaamheden beginnen en hebben we eerst de mast gesteld.. Tjee, daar scheelde nog al wat aan. Daarna zijn we gaan zeilen, lekker windje 11kn max. en gelukkig nog droog.

We hebben dus de mast gesteld en zoals ik al schreef, dat was ook echt wel nodig. Daarna het water op en proberen de boot zo recht mogelijk te varen. Dit lukte wonder boven wonder erg goed. Wij hebben bij 11kn wind toch maar even de 6,7kn SOG aangetikt dus een bijzonder goed resultaat voor een bootje van 7mtr (6,2mtr waterlijn)De dag was helemaal goed. Veel meer gevoel gekregen bij het zeilen op mijn boot en wat een beetje masttrim (en zeiltrim) al wel niet doet met het zeilgedrag van zo'n boot. Nu gewoon met 20º helling het roer met 3 vingers vast kunnen houden!!

We hebben echt heel gericht gekeken wat de maximale helling mag zijn en waar we evt. nog wat aan de zeiltrim zouden kunnen verbeteren. Ik vond het dan ook wel heel prettig eens met iemand op die boot te zeilen die net iets meer kijk daar op heeft dan dat ik dat heb. Er zijn nu nog wel een aantal zaken die ik kan verbeteren maar niet alles is eenvoudig. O.a. de Genua rails en de blokken zitten muur vast. Deze zou ik met harde wind eigenlijk verder naar achteren moeten kunnen zetten om het onderlijk van de Genua vlakker te kunnen trekken en zo bovenin wat druk te lozen. Dat zou nl. ook alweer wat helpen. Maar goed, dat los halen is niet zo eenvoudig. Waarschijnlijk moet ik daarvoor de halve kajuit slopen om daar bij te kunnen… Dus dat zal um wel niet worden. Overigens wel jammer dat er niet wat meer wind stond. Hadden we wat meer de grenzen op kunnen zoeken.

We waren gisteren amper terug in de haven toen het heel donker werd. We hadden net de zeilhuik aangebracht en de hokon om de Genua geschoven toen het stevig begon te regenen. Dus lekker de zeilen droog gehouden en voldaan weer huiswaarts.

Seizoen 2011 The Kickoff

Zaterdag 30-04 en zondag 01-05 zijn wij weer voor het eerst dit seizoen met ons drietjes naar de boot geweest.
' Als het goed is ligt ze in het water' En gelukkig deed ze dat ook zodat wij al onze spullen aan boord konden brengen.
Wij waren de luiers voor carlijn vergeten dus Wilma eerst snel even Heeg in om deze te regelen. Het was immers koninginnnedag en je weet maar nooit tot hoe laat de winkels open zijn en Dion pakt een bus schoonmaakmiddel uit de bakskist en begint het dek te schrobben. Als Wilma terug komt vraagt ze Dion waar hij toch mee bezig is. Over de gehele lengte van de boot zitten n.l. witte strepen over de blauwe boeg. Wat blijkt, Dion heeft geen schoonmaakmiddel gebruikt om een soppie mee te maken maar een WAX... Whaaha We hebben toen geprobeerd de witte strepen met een ragebol op steel zoveel mogelijk uit te vegen, maar dan vliegt door de wilde veeg bewegingen van Dion ook nog zijn horloge overboord, het feest kan beginnen....

Maar, na de lunch zetten we koers naar Heeg en op het Groot Gaastmeer gaan we lekker voor de wind (5bft) op de Genua en als Dion deze uiteindelijk weer in wil halen vliegt er een zitkussen overboord. Na enkele pogingen om met behulp van de 'kussen overboord manouvre' deze weer binnen te halen geven we het op en nemen afscheid van het kussentje. De reis vorderd verder zonder problemen. Op het Heegermeer slingeren we op de motor rustig richting Heeg. Dat gaat lekker met die korte golfjes op het heegermeer. Pal tegen de wind in wat zorgde voor af en toe leuke klappen op het water en de nodige gofjes die over de boot kwamen. Zo'n twee uur later komen we aan in Heeg en zijn een beetje opgelucht dat het varen voor vandaag er nu even op zit. Tegenover onze boot staat een eetcafé en daar zijn we dan ook direct maar naar toe gegaan om de eerste vaart van dit jaar te vieren met een lekker glaasje drinken en lekker eten..

En als traditie, 's morgens als ontbijt een lekker gebakken eitje.

Winterstalling 2010

De meeste werkzaamheden zijn alweer verricht. Onderzijde weer in de Anti-fouling en een hoop andere klusjes gedaan.
Motorbedieing verplaatst, stekker weer gemonteerd, nieuwe huiddoorvoer motorkabels etc etc

Keiko Staat op het droge, het was zelfs even zoeken waar ze stond. Nooit gedacht dat daar zoveel bootjes konden staan.

Zaterdag 30 oktober hebben we Keiko overgevaren van Heeg naar Gaastmeer waar ze voor de winter de wal op gaat.
Het seizoen zit er nu toch echt op. Wel jammer, maar het wordt langzaam aan te koud en te guur om nog lekker te zeilen.
Alle kussens, de zeilen en de motor zijn mee naar huis en het toilet is met anti-vries doorgespoeld.
Op de foto's ligt Keiko te wachten op de kraan die haar uit het water haalt.

Vakantie 2010 te Gaastmeer Friesland

Onze vakantie zit er weer op en wat hebben wij een regen gehad.
Van de 14 dagen in Friesland hebben wij (als goedweer zeilers)maar 4x gebruik van onze boot kunnen maken.
[zondag 01-08 / vrijdag 06-08 / maandag 09-08 / woensdag 11-08]

Het leek allemaal goed te beginnen. De eerste dag na onze aankomst (01-08) scheen heerlijk de zon en konden wij voor de eerste keer deze vakantie het nieuwe scheepje gaan uitproberen. Een lekker zonnetje en niet te veel wind, met 10º helling was het voor iedereen goed te doen. Tot onze grote verbazing kwam er een fotograaf langs die veel foto's van onze boot heeft gemaakt en ons vervolgens een foldertje overhandigde met bestelinformatie. [01-aug. botenfotografie.nl keiko].

De foto's hier, zijn vijf dagen later (06-08) op onze tweede 'vaardag' gemaakt door kennissen uit Holten en wij hebben op onze beurt natuurlijk foto's van hun boot gemaakt. .

Zo heel veel lef heb ik nou ook weer niet
Zoals in een eerder stukje te lezen is hadden wij nogal wat problemen met het weer terug de box in varen. Zo ook de eerste dag in onze vakantie. Voor mijn gevoel kon ik simpelweg niet voldoende roer geven omdat het roer bij maximaal uitlsag tegen een ronding van de boot aan loopt. Dat moet dus beter kunnen. Ik heb soms wel een grote mond maar zo heel veel lef heb ik nou ook weer niet. Het heeft dus een aantal dagen geduurd voordat ik voldoende moed verzameld had om met een zaag een paar stukjes van de boot af te zagen. Maar zoals nu blijkt hadden ze dat 30 jaar geleden al moeten doen. Na de eerstvolgende zeildag draaide ik zonder moeite probleemloos de box in.

Toen er weer geen leven in het apparaat zat
Na onze tweede vaardag kregen wij problemen met het starten van de motor. Bij het omdraaien van de sleutel gebeurde er helemaal niets. Wat nu.... De spanning van de accu nagemeten, ja die was er wel en heel af en toe hoorde ik de startmotor iets klikken. Verdorie, dat wordt weer een dure reparatie (denk je dan meteen). Van de havenmeester kreeg ik een telefoonnummer van een reparatieadresje en op verzoek van deze mensen heb ik eerst de spanning van de accu tijdens het starten nagemeten. Deze was achteraf wel goed, maar niet eenvoudig alleen te bepalen. Dus eerst maar een onschuldige voorbijganger bij zijn jasje gepakt en gevraagd of deze mij even wilde helpen door de motor te starten terwijl ik de spanning zou nameten. Verdorie, wat denk je, de motor start meteen. HA... is ook wat. Vervolgens heb ik de contacten van de accu schoon gemaakt en de klemmen iets anders bevestigd. Daar kon het in ieder geval niet meer aan liggen en starten deed de motor weer prima. Starten wel maar de accu bijladen homaar. Dan zal de laadspoel oid wel defect zijn. De volgende ochtend.... toen er weer geen leven in het apparaat zat, maar eens even wat verder kijken. Nadat ik wat aan de kabels gerammeld had startte de motor ineens wel. Uiteindelijk blijken de kabels vanaf de accu en de kabels van de motor in de SB bakskist bij elkaar te komen. Daar waren ze met twee grote ringen en een bout+moer aan elkaar bevestigd. Dit zat ondertussen niet al te vast meer en de ringen waren dusdanig geoxideerd dat er van elektrisch contact weinig sprake kon zijn. Nadat dit allemaal weer schoon en stevig aangedraaid was startte de motor weer naar behoren en was ook de laadstroom naar de accu hersteld.

Maar nu waaide het wat harder
Op de vierde zeildag met 11 knopen (4bft) het water op. We hadden natuurlijk al gelezen dat deze boot relatief snel scheef gaat liggen. Ach dat viel volgens ons nog wel mee. Daar hadden we nog niets van gemerkt. Maar nu waaide het wat harder en voor de zekerheid heb ik toch maar alvast de eerste reef in het grootzeil gezet. Ondanks dit hadden we een aardige helling van af en toe meer dan 20º Dit werd voor sommige toch wat te veel waarop ik ook nog een metertje van de genua ingerold heb. Hierdoor ging het op een paar stevige vlagen na toch allemaal weer prachtig.

Omdat meneer Paulusma voor de laatste dagen in onze vakantie slecht weer voorspelde hebben we alle spullen maar uit de boot gehaald en het dek en kuip grondig schoon gemaakt. Die ligt er weer mooi bij.

Klik hier voor wat meer foto's
Klik hier voor alle foto's van onze vakantie.

Slechts één week later.

Vrijdag 02 juli 2010. Het was de bedoeling om een drie daagse rondreis door Friesland te maken met ons zeilbootje. Dat weekend kreeg echter een iets andere invulling daar wij deze zelfde middag het bootje konden verkopen. Wij hadden onze Manta 19 Zeilboot verkocht en er moest natuurlijk wel wat anders komen.

Zondagavond thuis werd de computer opgestart en niet veel later hadden wij de eerste biedingen al gedaan. Daar werd gretig op gereageerd wat resulteerde in twee afspraken voor het bezichtigen van toevallig twee soort gelijke boten. Echter, hoe verder de week vorderde hoe groter onze voorkeur werd voor het schip met de naam 'Keiko'. Daarom op donderdag de andere afgebeld want het heeft geen zin iemand aan het lijntje te houden.

Zaterdag 1100 uur in Heeg, we waren bijna precies op tijd. Wat was het warm die dag. Carlijn had het er maar moeilijk mee. Tot twee keer toe heeft zij haar maaginhoud naar buitengewerkt. Gelukkig is het een bikkel en konden wij met ons drietjes de potentiële opvolger van onze zeilboot 'Enslaver' gaan bekijken. Zij was bijna precies dat wat wij zochten, overduidelijk te mooi om te laten lopen.En zo gebeurde het, dat wij slechts één week later, na verkoop van onze Manta 19, alweer een nieuw schip in ons bezit hadden.

	Daimio 23ft Zeewaardig polyesther kajuitzeiljacht. De Daïmio is een onkenterbaar, snel en zeewaardig Frans kajuitzeiljacht van topkwaliteit, met een elegante lijn en een modern zeilplan (25,5m²). Dit zeer sterk gebouwde schip biedt ten opzichte van zijn lengte van 7m. een ongekend grote leefruimte. Het hoge vrijboord en de gunstige verhouding tussen het totaalgewicht (1600KG) en het ballastgewicht (635KG) geven het schip een grote zeewaardigheid. Het jacht is o.a. door zijn enorme stabiliteit en z'n goede wendbaarheid eenvoudig te zeilen. De Daimio is gebouwd van 1975 t/m 1979 door het Franse CNSO
Daïmio 23 Keiko Lengte (totaal) 7.00 m Lengte (waterlijn) 6.20 m Breedte. 2.45 m Diepgang 1.10 m Hoogte 9.60 m 10.10 m Gewicht 1600 kg Ballast 635 kg Zeiloppervlak 25.50 m² 31.50 m² Vaste slaapplaatsen 4 Gefabriceerd 1974-1979 1978 Architect Francois Sergent

De eerste dagen .

Het was toch een bepaalde slag.

Zaterdag ochtend op tijd richting Friesland vertrokken om de nieuwe boot eens even lekker uit te soppen en natuurlijk uit te proberen. Ze hadden voor zaterdag helaas wel wat slecht weer voorspeld waardoor we maar eerst met het poetsen zijn begonnen.

Na het poetsen zijn we de boot verder gaan optuigen, de mast moest gesteld worden want alle kabels hingen erg los. Dit werd nog een aardige klus want een aantal wantspanners zaten behoorlijk vast.

In de middag zijn we even het dorp in gelopen. De jachthaven ligt n.l. zo’n beetje tegen het centrum van Heeg aan. Onder het motto ‘ik heb de zomer in mijn bol’ hadden we geen jassen oid voor in de frisse uurtjes meegnomen. Dat viel even tegen.. Dus eerst maar eens opzoek naar een paar warme fleece jassen.

Toen het slapen op de boot. Dochter lief op de bank en hondekooi met een rekje er voor. Wij met z’n tweeën voor in de punt. Wat een lawaai. De onderste binnenschaal is blijkbaar niet berekend op twee van die grote lichamen. Goed, als je stil blijft liggen gaat het natuurlijk prima (voordat iemand anders die opmerking gaat maken)

Zondag na het ontbijt de lijnen aangebracht spullen opgeruimd en klaar gemaakt voor vertrek. De motor starten, starten, starten, en nog eens starten. PVD….. doet het niet. Van alles geprobeerd, maar de motor wilde niet aan slaan. Het was redelijk vroeg, dus steeds meer “min of meer” geïrriteerd kopjes kwamen te voorschijn. Een aller vriendelijkste man kwam ons even vertellen dat wij het dodemans koortje vergeten waren. Maar helaas ook dat, was niet het probleem.

Ondertussen was het bijna 10:00 uur en ik had het telefoonnummer van de vorige eigenaar nog. Deze vond het zo vervelend dat hij onmiddellijk in zijn auto stapte en naar Heeg is gekomen (ja ze bestaan nog) Super! Eenmaal op de boot had hij na 1 á 2 keer starten de motor aan de praat.. Tja, dat is lullig…. Het was toch een bepaalde slag. Dat is dus nog wel een verbeter puntje, die motor start veel te moeilijk. Maar gelukkig deed de motor het nu wel en konden we, zij het een paar uur later, toch nog het water op.

Het weg varen ging redelijk soepel. We waren binnen een mum van tijd uit de box.
In ons vorige bootje kon ik de buitenboordmotor draaien om zo scherper te kunnen sturen, maar dat gaat bij deze boot niet meer. Het is nu dus erg belangrijk vaart te houden. Dat is wel even wennen moet ik zeggen. Het weer terug de haven in was even andere koek. Pfff Om te beginnen vaar ik het verkeerde ‘gangpad’ in. Dus rechts achteruit, terug waar ik vandaan kwam. Dus niet, want door het linkse ‘schroefeffect’ wilde de boot alleen maar met de kont naar BB.. Ohw ohw en dat allemaal in de vakantie periode waar iedere boot bemand is en je al die oogjes letterlijk kunt voelen.
Maar wat doe ik verkeerd? Geen idee, misschien te veel gas gegeven..?
Dus maar vooruit de haven uit, een rondje gedraaid en opnieuw de haven in.

Bij de box aangekomen durfde ik het niet aan, al varende via een ruime bocht de box in te varen. Vergeleken met ons vorige bootje vindt ik dat deze een heel stuk minder goed op het roer reageert en de kans op schade daardoor te groot was. Dus de boot maar op man/vrouw kracht via de meerpalen in de box begeleid. Gelukkig stond er ook al een aller aardigst vrouwtje aan de wal die wel even een lijntje wilde aanpakken.

Het is dus even wennen zo’n andere boot, maar wel erg leuk!!

Waar komt de naam 'Keiko ' vandaan?

Keiko was een orka, die wereldberoemd werd als Willy in de speelfilms Free Willy.

Bron: Wikepedia
Als jonge orka werd Keiko in 1979 gevangengenomen door IJslandse jagers, waarna hij enkele jaren in het Sædyrasafnið-aquarium in IJsland werd gehouden. In 1982 werd Keiko verkocht aan het pretpark Marineland in Ontario (Canada). Keiko moest optreden voor publiek en kreeg huidaandoeningen. Drie jaar later werd hij voor 350.000 dollar doorverkocht aan het Reino Adventura pretpark in Mexico-Stad, waar hij alleen in een bassin verbleef.

Filmmaatschappij Warner Bros zocht in 1992 een orka voor de speelfilm Free Willy. De film, over een gevangengenomen orka die uiteindelijk zijn vrijheid terugkrijgt, werd een groot succes. Het duurde dan ook niet lang of er ontstond verontwaardiging over de omstandigheden waaronder Keiko in Mexico gevangengehouden werd. Het Amerikaanse Life was het eerste tijdschrift dat hierover publiceerde.

In 1994 werd de Keiko-stichting opgericht, met als doel de vrijlating van Keiko. Het fonds kreeg grote bekendheid toen in 1995 de film Free Willy 2 werd uitgebracht. Door giften van Warner Bros (4 miljoen dollar) en een anonieme gever konden voldoende middelen worden ingezameld om Keiko te kopen. Keiko werd naar een groter aquarium in de Amerikaanse staat Oregon overgebracht, waar hij twee jaar zou verblijven. Er werd een verblijf voor hem gebouwd dat 7,3 miljoen dollar kostte. Hier werd hij voorbereid op het leven in het wild. Dit verliep moeizaam, en de datum van zijn vrijlating werd herhaaldelijk uitgesteld. Op 9 september 1998 werd Keiko tenslotte overgevlogen naar de Westman-eilanden bij IJsland, waar hij in de baai Klettsvík op het grootste eiland Heimaey een zwemruimte kreeg met een open verbinding naar de oceaan.

Omdat Keiko zo lang in gevangenschap had geleefd, en nooit contact had gehad met soortgenoten, verliep de vrijheid van Keiko vrij moeizaam. Ondanks diverse pogingen om hem naar de wilde orka's te leiden, lukte het hem nooit om contact te leggen met zijn in het open water levende soortgenoten. Ook had Keiko grote moeite om zelfstandig voedsel te vinden, ondanks de nazorg van zijn oude trainers. De volgapparatuur toonde aan dat Keiko de meeste tijd vlak onder de waterspiegel verbleef, en als hij al dook was dat zelden dieper dan 26 meter, terwijl wilde orka's tijdens een duik de meeste tijd tussen 50 en 75 meter diepte verblijven.

Keiko zwom in de zomer van 2002 met een aantal soortgenoten naar Noorwegen, waar hij zich vestigde in een fjord. Toen Keiko in Noorwegen aankwam had hij de neiging om naar alle mensen en boten te zwemmen die naar hem kwamen kijken. De lokale overheid verbood vervolgens dat nieuwsgierige kijkers hem nog zouden benaderen of aanraken. In de fjord werd Keiko in leven gehouden door bevroren haring die hem door zijn trainers werd toegeworpen.

Keiko overleed onverwachts op 12 december 2003 waarschijnlijk aan de gevolgen van een longontsteking, die hij volgens zijn trainers heeft opgelopen van zijn menselijke bewonderaars. Onderzoekers zijn van mening dat het een verkeerd idee was om te proberen een getrainde en aan mensen gewende walvis te integreren met wilde soortgenoten. De weinige keren dat dat wél is gelukt, ging het om jonge dieren die maar heel korte tijd in gevangenschap hebben gezeten.